Pocieszenie i przestroga

Łzy - Anka ot tak

Może i nie jestem taka, jaką chciałbyś abym była
Czasem jestem jestem próżna i potrafię być niemiła
Często zmienna jak pogoda i za bardzo pewna siebie
Ale przecież to nie powód aby dzisiaj stracić ciebie

Wczoraj mi obiecywałeś będę z tobą do końca twych dni
Dzisiaj płaczę świat się śmieje co się z tobą Aniu dzieje

Moje serce krwawi bo mój chłopak się nie zjawił
Stoję sama w sukni białej przed ołtarzem

Obiecuję że po ślubie zmienię w sobie wiele rzeczy
Twoja miłość z moich wad szybko mnie wyleczy
Będę grzeczna jak aniołek zawsze twoja tak jak zechcesz
Niebo ci otworzę wreszcie tylko gdzie ty teraz jesteś...

Pocieszenie - bo choć sytuacja niemiła, nieprzyjemna, wręcz dramatyczna (która z nas chciałaby być porzucona przed ołtarzem), to  piosenka przyjemna, wpadająca w ucho, a teledysk - właśnie pocieszny. Nuta wesoła, kontrastująca z powagą tekstu.

Druga piosenka jest przestrogą - dla wszystkich Panów. To jest wszystkich adoratorów - począwszy od czasów przedszkola :) Bo w końcu z dziewczynami nigdy nie wie, oj nie wie się!

Anna Jantar - Jambalaya

Było to temu z rok, było w maju.
Pachniał bez wzdłuż i wszerz
W całym kraju.
Pewien pan, miły pan z Amsterdamu
Powiedział wprost:
"Ty moja bądź, Droga Aniu!

Skoro świt ja i Ty wyjeżdżamy
Mam swój dom
Tam gdzie rosną tulipany."
"Będziesz tam, mówił pan, pierwsza damą,
Dlatego dziś mą musisz być,
Moja Aniu!"

Ref. Baju baj, baju baj, proszę Pana!
Ja nie jestem taka pierwsza lepsza Anna.
Znam ten styl,
Znam ten kit już na pamięć.
Czego pan chce? Poskarżę się mojej Mamie!
 

Lecz ten pan w oczach miał łzy prawdziwe.
Ten łez sznur
Leciał mu w kufel z piwem.
Pachniał bez wzdłuż i wszerz
W całym kraju.
A on wciąż: "Moja bądź, Droga Aniu!"

Ref. Baju baj, baju baj, proszę Pana!
Ja nie jestem taka pierwsza lepsza Anna.
Znam ten styl,
Znam ten kit już na pamięć.
Czego pan chce? Poskarżę się mojej Mamie

O miłości słów kilka - zwiastun

O miłości powiedziane zostało już wiele. Zaśpiewane, napisane, namalowane. Dziś oddaję głos pewnemu Panu i pewnej Pani... Niech to będzie zwiastun moich refleksji, które gdzieś już mi się w głowie tworzą, ale żadnej konkretnej formy jeszcze nie przybrały. Zwiastun wyjątkowy i czuły. Romantyczny i zmysłowy.

When I fall in love - Nat King Cole & Natalie Cole 

And the moment I can feel that
You feel that way too
Is when I fall in love with you

When I fall in love it will be forever
Or I'll never fall in love
In a restless world like this is
Love is ended before it's begun
And too many moonlight kisses
Seem to cool in the warmth of the sun

When I give my heart
(Give my heart)
It will be completely
(Completely)
Or I'll never give my heart
(Give my heart)

And the moment I can feel that
You feel that way too
Is when I fall in love
(When I fall in love)
With you

Ooh, this love feels so right

(When)
When I give my heart
(I give my heart)
It will be completely
(Completely)
Or I'll never give my heart
(Never, never, never give my heart)

And the moment I can feel that
You feel that way too
Is when I fall in love
When I fall in love
Is when I fall in love with you

I love you 

Cabrel...

To kolejna moja pasja. Francisa odkryłam kiedyś na etapie nauki francuskiego i od razu się nim zachwyciłam. I zachwycam do dziś. Każda jego piosenka ma w sobie to coś, tę magię. A teksty, które zresztą sam pisze, są bardzo różnorodne - od miłości, która, jak wiemy, niejedno ma imię, po piosenki "zaangażowane" poruszające takie problemy jak imigracja, tolerancja, ochrona środowiska.

Wiele jest tych ulubionych, ale jest jedna jedyna, od której wszystko się dla mnie zaczęło. Nosi tytuł  La Corrida i pochodzi z albumu Samedi soir sur la Terre wydanego w 1994 roku. Piosenka ta pisana i śpiewana jest z perspektywy byka, mającego wziąć udział w korridzie. Nie rozumie co się dzieje. Byk jest niemal ludzki, przemawia ludzkim głosem, wyraża swoje żale. Pyta retorycznie, jak można tańczyć i bawić się nad czyimś grobem. Ponieważ korrida to "wynalazek" hiszpański, zapewne dlatego w piosence pojawiają się wersy po hiszpańsku (zresztą Cabrel znacznie częściej śpiewa w tym języku). O samym wykonawcy szerzej kiedy indziej, dziś przede wszystkim TA piosenka. Dla miłośników języka francuskiego zamieszczam tekst:

Depuis le temps que je patiente
Dans cette chambre noire
J'entends qu'on s'amuse et qu'on chante
Au bout du couloir ;
Quelqu'un a touché le verrou
Et j'ai plongé vers le grand jour
J'ai vu les fanfares, les barrières
Et les gens autour

Dans les premiers moments j'ai cru
Qu'il fallait seulement se défendre
Mais cette place est sans issue
Je commence à comprendre
Ils ont refermé derrière moi
Ils ont eu peur que je recule
Je vais bien finir par l'avoir
Cette danseuse ridicule...

[Refrain] :
Est-ce que ce monde est sérieux ? x2
Andalousie je me souviens
Les prairies bordées de cactus
Je ne vais pas trembler devant
Ce pantin, ce minus !
Je vais l'attraper, lui et son chapeau
Les faire tourner comme un soleil

Ce soir la femme du torero
Dormira sur ses deux oreilles
Est-ce que ce monde est sérieux ? x2

J'en ai poursuivi des fantômes
Presque touché leurs ballerines
Ils ont frappé fort dans mon cou
Pour que je m'incline

Ils sortent d'où ces acrobates
Avec leurs costumes de papier ?
J'ai jamais appris à me battre
Contre des poupées
Sentir le sable sous ma tête
C'est fou comme ça peut faire du bien
J'ai prié pour que tout s'arrête
Andalousie je me souviens

Je les entends rire comme je râle
Je les vois danser comme je succombe
Je pensais pas qu'on puisse autant
S'amuser autour d'une tombe
Est-ce que ce monde est sérieux ? x2

Si, si hombre, hombre
Baila, baila

Hay que bailar de nuevo
Y mataremos otros
Otras vidas, otros toros
Y mataremos otros
Venga, venga a bailar...

I samą piosenkę oczywiście!

Muzyczno - literackie inspiracje rodem z Francji

Tak, studiowałam kiedyś filologię romańską. Było to - hoho - dawno, dawno temu. Na szczęście nie wszystko zapomniałam i dziś chętnie do tych czasów choć na chwilę powrócę.

Udaję się więc w podróż do XIX wieku - w sumie dzieli mnie od niego niewiele, ok. 2 lat, kiedy to przestałam się nim zajmować na poważnie - a konkretnie do Victora Hugo. Pisarz, poeta. Napisał między innymi La fonction du poete (można przetłumaczyć jako Zadanie poety) - był przedstawicielem romantyzmu francuskiego. Utwór pochodzi ze zbiorku Les Rayons et les ombres z 1840 r.
Oczywiście romantyzm kojarzy nam się przede wszystkim z polskim mesjanizmem ("Polska Chrystusem narodów", ewentualnie "Polska Winkelriedem narodów" w zależności od tego, jaką wizję wybierzemy). Jednak Victor Hugo w swojej koncepcji poety odwoływał się do dobrze nam znanego człowieka, który widzi więcej, lepiej niż inni i który ma za zadanie przygotować wszystkich na nadchodzące czasy i niejako być ich przewodnikiem.

Ale nie przywołuję sobie Hugo ot tak bez powodu. Jest on bowiem też autorem wspaniałej powieści Katedra Marii Panny w Paryżu (oryginalny tytuł: Notre Dame de Paris). O samej książce może w szczegółach kiedy indziej, dziś wspominam o niej po pierwsze dlatego, aby spróbować ponownie wczuć się w klimat średniowiecznej Francji. A przede wszystkim tytułowej Katedry - noszącej ślady historii wszystkich pokoleń, będącej niemalże żywym pomnikiem tamtych czasów. Wystarczy wspomnieć, iż Quasimodo, dla którego była ona domem, nadał dzwonom imiona. Sam utwór to fascynująca mieszanka miłości - pełnej pasji, miłości zakazanej, pokusy, a z drugiej strony odzwierciedlenie tamtych czasów (polowanie na czarownice, których ofiarą padła Esmeralda).

Opowiadam o tej książce również dlatego, że na jej podstawie powstał w 1998 roku musical, z udziałem takich gwiazd jak Garou (w roli Quasimodo) czy Helene Segara w roli Esmeraldy. Piosenki, które zamieszczę - Il est venu le tems des cathedrales i Belle naprawdę nas przenoszą do tamtych czasów...

Il est venu le temps des cathedrales 

Belle